Elk jaar verleent uw gemeente tientallen evenementenvergunningen. Festivals, sportevenementen, tijdelijke kampeerterreinen. Vergunningverleners controleren de vluchtwegen, de geluidsoverlast en de brandveiligheid. Maar er is één vraag die structureel te laat wordt gesteld: ligt hier ook een buisleiding?
De Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) stelde die vraag in 2025 voor u. Acht exploitanten van buisleidingen met gevaarlijke stoffen werden geïnspecteerd op de manier waarop zij de omgeving van hun leidingen bewaken, inclusief evenementen en tijdelijke bouwwerken. De conclusie was genuanceerd: er werden geen overtredingen gevonden. Maar de aanbevelingen die volgden, zijn direct gericht aan gemeenten.
Exploitanten hanteren procedures om ruimtelijke ontwikkelingen bij te houden. Maar er is een groot verschil tussen wie dat proactief doet en wie reactief reageert. Gemeenten zijn het bevoegd gezag voor het toestaan van evenementen. Zij bepalen of een festival plaatsvindt in een gebied met een PR 10⁻⁶ risicocontour rondom een buisleiding. Zij besluiten over tijdelijke structuren binnen de belemmeringenstrook van vier à vijf meter rondom het tracé.
En daarmee liggen de consequenties van onderbemanning of onbekendheid ook daar.
Uit de ILT-inspectie bleek bovendien dat niet alle betrokkenen wisten dat de definities van kwetsbare locaties per 1 januari 2024 zijn gewijzigd. Locaties die voorheen buiten de risicocontour vielen, kunnen er nu wél onder vallen. Dat heeft directe gevolgen voor uw vergunningverlening, ook voor evenementen die al jaren zonder problemen doorgaan.
Jaarlijks terugkerende evenementen op dezelfde locatie krijgen doorgaans minder aandacht bij de vergunningverlening. De aanvraag is bekend, de organisator vertrouwd. Maar de ondergrond is niet statisch. Tracés worden aangepast, risicocontouren wijzigen bij nieuwe producten of drukwijzigingen, en de wetgeving verandert sneller dan gemeentelijke werkprocessen kunnen bijbenen.
De ILT adviseert gemeenten expliciet om bij structurele evenementenlocaties na te gaan of het omgevingsplan nog aansluit bij de huidige risicosituatie. Wie dat niet doet, vergroot stap voor stap het externe veiligheidsrisico zonder dat dit zichtbaar is in de dagelijkse praktijk.
HDM werkt met gemeenten en leidingeigenaren aan precies dit vraagstuk: weten wat er in de ondergrond ligt, wat de actuele risicocontouren zijn, en hoe dat vertaald wordt naar concrete besluiten in het omgevingsplan en de vergunningverlening.
Veel gemeenten beschikken over leidingregistraties die verouderd zijn, onvolledig zijn bijgehouden of niet zijn gekoppeld aan de huidige omgevingswetgeving. De Omgevingswet heeft de verantwoordelijkheid van gemeenten op dit vlak vergroot. Maar zonder actueel inzicht in de ondergrond is het onmogelijk om die verantwoordelijkheid waar te maken.
Risicogestuurd leidingbeheer betekent niet dat u als gemeente alles zelf moet uitzoeken. Het betekent wel dat u weet wat u moet weten, zodat u de juiste vragen stelt voordat een vergunning wordt verleend.
Wat u kunt doen
De ILT-factsheet geeft concrete aanbevelingen: ga in gesprek met exploitanten over evenementenlocaties nabij tracés, betrek buisleidingexploitanten bij vergunningverlening in aandachtsgebieden, en overweeg structurele evenementlocaties op te nemen in uw omgevingsplan met de bijbehorende risicobuffer.
Wilt u weten of uw registratie en processen aansluiten bij wat er nu van u wordt verwacht? Neem contact op ons op. We kijken graag met u mee.
Bron: ILT
Nieuws